Hankany amin'ny vontoatiny

Fijangajangana (tsy manambady)

Avy amin'i Wikipedia
I Paolo sy i Francesca, izay lazain' i Dante ao amin' ny Inferno fa voaozona noho ny fijangajangana (Jean-Auguste-Dominique Ingres)

Ny fijangajangana dia ny fanaovana firaisana ara-nofo ifanarahan' ny olona tsy mpivady, tsy nanao voady masina sady tsy mpihavana. Anisan' ny fahotan' ny nofo izany izany amin' ny jodaisma sy ny kristianisma ary ny silamo.

Raha misy olona manambady manao firaisana ara-nofo amin' ny olona iray na maromaro izay tsy vadiny dia antsoina hoe fanitsakitsaham-bady izany. Nihevitra i Jean Calvin fa ny fanitsakitsaham-bady dia firaisana ara-nofo ivelan’ ny modely nomen' Andriamanitra momba ny firaisana ara-nofo eo amin’ ny mpivady, anisan’ izany ny fijangajangan' ny tsy manambady.

Ho an' ny olona maro, io teny io dia manana heviny ara-môraly na ara-pivavahana, saingy ny hevitry ny firaisana ara-nofo izay ampiharana an' io teny io dia miovaova arakaraka ny fivavahana sy ny fiarahamonina ary ny kolontsaina. Amin' ny fampiasana io teny io ankehitriny, ny teny dia matetika nosoloina teny tsy miandany, toy ny hoe "firaisana ara-nofo alohan' ny fanambadiana", "firaisana ivelan' ny fanambadiana", na "firaisana ara-nofo fialamboly na malalaka".

Jereo koa

[hanova | hanova ny fango]